แบกเป้เที่ยวเกียวโตคนเดียว | สัมผัสชีวิตคนญี่ปุ่นธรรมชาติเมืองเก่าในมุมเงียบสงบ | หาที่หลง Vlog 30
At Shinjuku Station, I am waiting for the train to continue on to Kyoto. So many people, each heading toward their own destination. There is still a chance to bid farewell to Mount Fuji by the window. The train slowly glides into Kyoto. I arrive in Kyoto in the afternoon. A city that feels tranquil from the moment I step off the train. Crystal-clear water runs through the canals, and koi carp live freely, completely at ease. The water’s clarity gives the fish a high quality of life. Kyoto feels so relaxed and comforting. I head off, exploring narrow backstreets. Soon, I reach the Kamo River— a river with promenades stretching nineteen kilometers along both banks, where people live mainly by walking. The open atmosphere makes me unhurried. Little details hide everywhere, every corner clean, without trash. Traditional Japanese houses line the riverside. Kyoto blends modernity and tradition effortlessly. This river seems like a temporary haven for both Kyoto’s residents and visitors like me— and that heron, and that duck over there. I walk along the Kamo River and my eye is caught by this small riverside café. I enjoy an iced latte, soft and smooth, in the afternoon— finishing it in just one minute. I spend some time there, watching life go by. Deep in the human heart lies a world so complex, so hard to comprehend. I fall in love with moments like this in Kyoto— tiny spaces filled with myriad emotions. I stroll along the river toward the narrow alleys of Higashiyama. Sometimes I love wandering, not knowing what I will find. More people appear on the streets, and the houses evoke feelings of retro Japan. Kimono-clad figures emerge. Yasaka Pagoda quietly reveals itself amidst the crowd— a 1,400-year-old pagoda built before Kyoto even existed, having endured time, wars, and countless fires. Ninenzaka is an ancient pedestrian street where I feel the nostalgia of old Kyoto— lined with cafés, restaurants, and visitors from all corners of the world. I stay until 6 p.m., everyone creating memories in their own spaces. Lanterns along the path begin to glow, the air cooling. It’s a moment when day and night meet— just like this neighborhood, linking past beauty to the present. The sky blazes pink for a while. I retrace my steps— old wooden houses reflecting warm lamplight by the roadside. Here, beauty isn’t limited to daylight. Kyoto stirs a mosaic of diverse emotions amid a language and land still unfamiliar to me. I walk through darkness, through light and color, catch a bus, and finally arrive at Kyoto Tower, for my accommodation lies in a narrow alley nearby. By the time I reach my lodging, it’s late— and this night passes. The next morning, I arrive in Arashiyama at early dawn. Kyoto remains crisp and cold at this time of year. Sunlight shines brightly, for the sun rises at 4 a.m. I follow the Arashiyama bamboo forest path, and before long I reach the Katsura River. It’s no wonder people love being in the sunlight— for the air is cold now. The river shimmers, and large fish swim upstream. Arashiyama is still peaceful at this hour. Locals start heading to work, tourists begin to explore— a new day unfolds. Small houses and mountains encircle the area— Arashiyama is beautiful, minimal, and simple. The river flows gently, its destination unknown, yet I want to linger here. I walk along the Katsura River— a simple, uncluttered riverside path, quiet enough to hear ducks drifting afar. quiet enough to hear ducks drifting afar. The first boat begins gliding in the river. The maple trees are bright green, having freshly sprouted leaves. Life is wandering without knowing what will appear. Here, in the Renge Kyoto Valley, boats await— to admire stunning views between steep cliffs and the tranquil river. There are many quiet spots to be alone, or to be with someone. Cherry blossoms have just fallen, yet their beauty lingers. A path ascends the hill, with wash stations along the way. It seems this path leads to a temple— a centuries‑old Zen Buddhist temple. a centuries‑old Zen Buddhist temple. Inside the tea pavilion, people admire the view, each in their quiet corner. A silence that needs no words, yet is full of serenity. I descend again and pause for coffee at a small roadside café. Two empty chairs invite me. The cool breeze makes wandering feel delightful— viewing the town from a fresh perspective. I meander until I reach Otaki Nenbutsu‑ji Temple, a quiet little temple on a hillside, lined with over 1,200 small stone statues, each with a unique expression— some sticking out tongues, some smiling, laughing, or posing, others calm— as though they are alive, harmonizing with nature, shaded and peaceful. According to history, years ago the temple’s head priest, a sculptor, invited villagers to carve statues called “Rakan” (Arhat). They were not crafted by artisans, but by ordinary people— each with a human heart, playful, joyful, full of life. Tendai Buddhism focuses on perceiving dharma in everyday life— and when you look into it, it’s like gazing into myself— learning, smiling at life even without fully understanding it. On the cool breeze in the small pavilion, I sit there and rest for a while… I take the train across the tracks and get off at Inari Station. The Fushimi Inari Shrine is Kyoto’s most famous shrine— 1,314 years old, so it’s no wonder it overflows with visitors, people seeking blessings and admiring its beauty. Within the shrine, fox statues stand guard. In Shinto belief, foxes are messengers to the deity Inari. Ten thousand red torii gates line the uphill path for 4–5 kilometers. Believing Inari grants blessings for prosperity of crops or business, when wishes are fulfilled, people and companies donate torii gates to express thanks. Donors’ names are inscribed on the gates— woven into centuries-old culture of Japan. I walk into the Torii tunnel feel like as if entering another realm— There are things in the world we don’t know— some lie hidden in the heart, others we need not immediately grasp— but we remain lifelong students of this vast world. As evening returns once more, I cleanse my hands in the Japanese way, purifying body and spirit. The sun is about to set— what perturbs you, leave it here tonight, for a new day will begin again. Water flows; Kyoto continues onward. This is my final evening in Kyoto. The beauty, the people, the city—all will persist until I return to meet them again.
บันทึกการเดินทางคนเดียวในเกียวโต…
เมืองเก่าที่เต็มไปด้วยเสน่ห์ ความเงียบ
ที่จะพาคุณออกเดินช้าๆ สัมผัสธรรมชาติในมุมที่ไม่เร่งรีบ
จากการเดินเตร่และนั่งเงียบๆ ริมแม่น้ำคาโมะ
เดินผ่านเสาโทริอินับหมื่นต้นที่ศาลเจ้าฟูชิมิอินาริ
ชมเจดีย์ยาซากะในยามเย็น — เจดีย์เก่าแก่ที่ยืนหยัดมากว่า 1,300 ปี
ไปจนถึงการหลบหนีจากผู้คน สู่อาราชิยาม่า และวัดโอตากิ เน็นบุตสึจิ
วัดเล็กๆ ที่ซ่อนอยู่ท่ามกลางธรรมชาติแม่น้ำและป่าเขาเงียบสงบ
ทว่าทุกย่างก้าวคือบทสนทนาเงียบๆ ระหว่างใจ กับสถานที่ที่เราเดินผ่าน
เกียวโตไม่ได้แค่สวย… แต่มันค่อยๆ บอกบางอย่างผ่านกาลเวลาให้เราฟังเสมอ
การเดินทางต่อจากฟูจิซังใน EP แรก : https://youtu.be/t3KNhlvYO9c?si=IjZ-bRLKe-r9NHcX
เส้นทางในคลิป :
แม่น้ำคาโมะ (Kamo River)
ฮิกาชิยาม่า (Higashiyama)
เจดีย์ยาซากะ (Yasaka Pagoda)
อาราชิยาม่า (Arashiyama)
วัดโอตากิ เน็นบุตสึจิ (Otagi Nenbutsu-ji)
ศาลเจ้าฟูชิมิอินาริ (Fushimi Inari Taisha)
เนื้อหาในคลิป
0:00 เปิดคลิป
00:39 เริ่มเดินทางจากสถานีชินจุกุ โตเกียว สู่เกียวโต
01:11 ถึงเกียวโต Kyoto
02:00 สัมผัสความชิลริมแม่น้ำคาโมะ Kamo River
04:36 ย่านเมืองเก่า ฮิกาชิยาม่า และ เจดีย์ยาซากะ Higashiyama
05:36 นิเน็นซากะถนนคนเดินโบราณ Ninenzaka
08:22 เช้าวันที่สอง
08:41 อาราชิยามะ Arashiyama
09:32 สะพานโทเก็ตสึเคียว Togetsukyo Bridge
11:49 ร่องเรือหุบเขารังเกียว Rankyo Gorge
12:59 วัดบนเขา Daihikaku Senko ji
14:30 วัดพระหิน วัดโอตากิเน็นบุตสึจิ Otagi Nenbutsuji Temple
17:22 ศาลเจ้าฟูชิมิอินาริ เสาโทริอิหนึ่งหมื่นต้น Fushimi Inari Shrine
เสียงดนตรีประกอบ : https://share.epidemicsound.com/clyjs7
Credit
Creative : Geng surasak
Editor: Geng surasak
Subtitle : Geng surasak
Camera Gear
– Sony a7c + 35mm
– Dji osmo Action 5pro
ช่องทางการติดตามเรา
Instagram : https://www.instagram.com/fallinlost
Facebook : https://www.facebook.com/fallinlost
TikTok : https://www.tiktok.com/@fallinlost
Line : fallinlostt
Email : fallinlostt@gmail.com
#หาที่หลง #kyoto #japanvlog #visitjapan #ญี่ปุ่น
48 Comments
เกียวโตเป็นการเดินทางต่อจากฟูจิซังใน Ep.1 ในลิ้งค์ด้านล่างนี้เลย 😊 https://youtu.be/t3KNhlvYO9c?si=EzhMMi7AlLhXnM_z
ถ่ายสวยมากครับ มีแค่ภาพกับคำบรรยายแต่ดูเพลินมากๆ
ชอบดูอะไรแบบนี้มากครับ ได้เสพกับบรรยากาศแบบ 100 เปอร์เซ็น ไม่ต้องพูดอะไรมากมาย ดูแล้วได้ฟีลลิ่งแบบผ่อนคลายมากๆๆ
ผลงานคุณภาพ ฮิลใจ ได้ดีเหมือนเดิม!! ขอบคุณ หาที่หลงครับที่ถ่ายทอดเรื่องราวออกมาให้รับชมครับ
ทำต่อไปครับ อย่าหยุดทำนะครับ ดีมาเปนแรงบันดาลใจดีๆ องค์ประกอบมุมกล้องดีไปหมดเลยครับ นับถือๆ
ถ่ายออกมาได้สวยงามมากเหมือนดูหนังเลยครับ
好喜歡你的影片～
ทำไมพึ่งจะมาเจอช่องคุณเนี่ยสงบอบอุ่นละมุนไปหมดเลยค่ะ❤❤❤❤❤
ใช้กล้องอะไรครับ
..เพิ่งผ่านเข้ามาดูคลิปแรก ชอบโทน การนำเสนอ มุมมอง มากครับ กด ซัพไปเลย
ช่องนี้ชอบสุดบรรยากาศสบายด้วย🎉
สงบร่มรื่นธรรมาชาติดีจัง
ไม่เคยผิดหวังเลยกับช่อง"หาที่หลง" รอชมและดื่มด่ำกับบรรยากาศทางภาพและเสียงเพลงประกอบของน้องมาโดยตลอดนะครับ.
เป็นกำลังใจให้รังสรรค์ผลงานดีๆแบบนี้ต่อไปด้วยคนหนึ่งครับ.
🙂
ชอบการเล่าเรื่องราวของช่องนี้มากคะ มุมมองการสื่อรายละเอียดสัมผัสได้ถึงความรู้สึก การจัดองค์ประกอบสบายตาไม่อึดอัดไม่คับหรือหลวมเฟรม สีสันก็สบายตา ภาพคมชัดน่าดู น่าติดตามมากๆๆ เป็นกำลังใจให้ทำคลิปดีๆๆออกมาเรื่อยๆๆนะคะ
ภาพสวยครับ 💚
ชอบบรรยากาศสไตล์นี้
แค่ไปนั่งมองชมธรรมชาติก็คุ้มค่าแล้ว
น่าจะมีใครจัดทัวร์แบบนี้
เดินไปชมไป แวะพักบ้าง
ถ้ามีจะสมัครไปด้วย
Vlogฮีลใจเป็นแบบนี้นี่เองงง❤ /เพิ่งดูครั้งแรกค่ะ 🫶🏻
สอบถามครับ อันนี้อยู๋ยาว ต้องขอวีซ่าอะไรหรือป่าวครับ หรือไปแค่ไม่กี่วัน
เห็นคลิปแล้วอยากไปเที่ยวหลายๆ วันมากเลยครับ
เห็นรูปปกแลวกดมาเลย มุมกล้องสวยมากกกกกก
ดูเพลินมากเลยค่ะ คิดถึงบรรยากาศที่ญี่ปุ่นเลย
ไม่ทราบว่าไปเดือนไหนครับ บรรยากาศดีมาก
ดีงามมาก ๆ ครับ
ดูจบถึงกับต้องรีบมาคอมเม้นต์ เพราะประทับใจมากๆครับ นอกจากจะได้เห็นบรรยากาศของความเป็นญี่ปุ่นให้พอหายคิดถึงแล้ว สิ่งหนึ่งที่ได้รับและสร้างความประทับใจสุดๆ คือ รับรู้ได้ถึงความขยันและความพยายามในการที่จะบันทึกช่วงเวลา คนอื่นอาจจะชื่นชมกับภาพบรรยากาศสวยๆเบื้องหน้า แต่ผมเป็นคนมองภาพซ้อนกันตลอด ในหัวมันจะนึกถึงบรรยากาศของการถ่ายทำการบันทึกภาพไปพร้อมๆกันกับสิ่งที่ตัวเองกำลังเห็น
คนที่จะทำแบบนี้ได้จะต้องรักในสิ่งที่ทำและต้องขยันมากๆ ต้องใช้พลังงานจำนวนมากจริงๆถึงจะทำได้แบบนี้ ขนาดผมเองนั่งดูไปจินตนาการไปยังนึกถึงงานจำนวนมหาศาลที่ต้องทำตั้งแต่เริ่มกระบวนการจนถึงตัดต่อจบออกมาเป็นวิดีโอขนาดยาวแบบนี้ แล้วทุกอย่างมันสวยงาม, สงบ และสมบูรณ์แบบจริงๆ ขอชื่นชมจากใจเลยนะครับผมชอบมากและประทับใจมากจริงๆขอเป็นอีกหนึ่งกำลังใจเล็กๆที่สนับสนุนให้ทำต่อไปเรื่อยๆนะครับ การได้ดูอะไรแบบนี้มันช่วยเยียวยาจิตใจและความรู้สึกได้มากจริงๆ
ดูครั้งแรกแล้วชอบเลยครับ ภาพสวย ดนตรีเพราะ คำบรรยายดี ฮีลใจมาก ^ ^
nice brother!! do you use gimbal or just handheld?
ใช้ขาตั้งกล้องอะไรหรอครับ สุดยอดมาก ตอนผมไปคนเดียวพยายามลองถ่ายบรรยากาศเหมือนกัน บางที่คนเยอะ ไม่กล้าตั้ง😂
ฮีลใจจริงครับ ดูแล้วสบายตาสบายใจ ดูได้หลายรอบไม่เบื่อ ชอบมากๆครับ ภาพสวยทุกช๊อตเก็บบรรยากาศเหมือนได้ไปนั่งอยู่ตรงนั้นเลยครับ
ภาพสวยมากค่ะ
เป็นการเดินทางที่เเล้วรู้สึกดีเเก่ผมมากครับ รอติดตามผลงานต่อไปเรื่อยๆครับ
ดูแล้วคิดถึงเกียวโตเลยค่ะ มีโอกาสไปเมื่อตอนธันวาคมปีที่แล้ว ไปนอน 2 คืนยังรู้สึกว่าไม่พอเลย อยากกลับไปซ้ำ ซึมซับบรรยากาศอีก
ตั้งกล้องถ่ายเองคนเดียวแบบนี้ระแวงเรื่องโดนฉกกล้องมั้งไหมครับ ผมอยากลองตั้งกล้องถ่ายแบบนี้มากๆแต่ไม่กล้าเลยครับ หรือเพราะว่าเป็นญี่ปุ่นเลยไม่ค่อยกังวลเท่าไหร่ครับ 😅
new subscriber here love the video and I am amazed with your story telling and the visuals. Kudos to you 😊
拍的很棒👍
โทนสีดีมากครับเเละมุมมองภาพ
คลิปนี้ใช้กล้องและเลนส์ตัวไหนบ้างครับ
สวยๆ เพลินๆ คุณภาพเลยครับ
รบกวนถามว่าใช้ขาตั้งกล้องของอะไรหรือครับ?
อยากให้มันยาวสัก2ชม❤❤❤
ชอบหมดทุกสิ่งในคลิปนี้เลยค่ะ ขอบคุณที่ทำ vlog ดีๆ มาให้ชมนะคะ❤
สวยม๊าากกกกกครับ
เป็นช่องท่องเที่ยวที่ดูเพลินมาก
เพิ่งเจอช่องนี้ ดูคลิปแค่ไม่กี่วิ ขอกดติดตามทันทีค่ะ ชอบมากค่ะ❤
มุมกล้องเหนือชั้นมากครับ แต่ที่ยอดเยี่ยมกว่านั้นคือเพลงประกอบ ให้ความรู้สึกสุขุมนุ่มนวล เกียวโตจริงๆ ,😍
งามมากกก
เป็นการถ่ายทอดที่ยอดเยี่ยมมากเลยครับ👏👍
งานละเอียดมากครับ ผลงานศิลปะที่บรรจงทุกซีน สัมผัสได้ถึงความตั้งใจและความรักในการผลิตผลงานเลยครับ ชื่นชมมากๆ
ขอขอบคุณ
Am getting action 5 pro. Can it manage same type of your film as the only and main camera?
影片畫質真好，調色也舒服!